Skip to content

درمان دیر جوش خوردن استخوان با مگنت تراپی

مگنت تراپی درمان جوش نخوردن استخوان

مقاله را به اشتراک بگذارید.

اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp

درمان دیر جوش خوردن و جوش نخوردن شکستگی استخوان‌ها با مگنت تراپی در فیزیوتراپی فوق تخصصی اختر

انواع شکستگی های استخوان شامل موارد زیر است:

  • شکستگی پایدار. انتهای استخوان شکسته سر جای خود باقی مانده و به ندرت از محل خود جابجا می شود .
  • شکستگی باز. پوست ممکن است توسط استخوان و یا ضربه ای که در زمان شکستگی
  • موجب جراحت پوست می شود، پاره شود. دراین وضعیت استخوان ممکن است نمایان شود.
  • شکستگی عرضی. این نوع شکستگی دارای خط شکست افقی است.
  • شکستگی مورب. الگوی شکستگی در این حالت به صورت زاویه دار است.
  • خرد شدن استخوان. در این نوع شکستگی، استخوان به چندین قطعه تقسیم می شود.

 

دیر جوش خوردن استخوان ها چه زمانی اتفاق می افتد؟

دیر جوش خوردن استخوان‌ها زمانی رخ می‌دهد که فرایند ترمیم استخوان‌های شکسته کند می‌شود. ترمیم شکستگی استخوان، توسط عوامل متعددی تحت تأثیر قرار می‌گیرد و مراحل مختلفی دارد (مرحله التهاب، تشکیل کالوس نرم، تشکیل کالوس سخت و مرحله بازسازی)  که درنهایت به‌تدریج منجر به بازسازی طبیعی استخوان می‌شود. ترمیم شکستگی به مقدار تروما (ضربه) وارده بر استخوان و بافت‌های اطراف آن بستگی دارد. به‌طور عمده، خون‌رسانی مجدد که جریان خون‌رسانی و شرایط بازسازی ضایعه را فراهم می‌کند، در این خصوص نقش کلیدی دارد. دیر جوش خوردن شکستگی ، به‌شدت آسیب اولیه، نوع شکستگی، نحوه درمان، سلامت عمومی بیمار و سن او بستگی دارد.

فهرست مطالب

  • انواع شکستگی های استخوان کدامند؟
  • اثرات سودمند درمان با مگنت درمانی چیست و چه زمانی ظاهر می‌شود؟
  • سؤالات رایج
  • برای به دست آوردن نتایج موردنظر چند جلسه مگنت درمانی ضروری است؟
  • موارد منع مصرف یا اقدامات احتیاطی در خصوص مگنت درمانی چه می‌باشد؟
  • آیا مغناطیس درمانی می‌تواند عوارض جانبی داشته باشد، حتی در استفاده طولانی‌مدت؟
  • آیا در صورت استفاده از پروتزهای فلزی و یا ابزارهای ارتوپدی می‌توان از مگنت درمانی استفاده کرد؟

درمان

در صورت تأخیر در جوش خوردگی شکستگی، هنوز هم می‌توان از فرآیندهای بیولوژیکی کمک گرفت تا فرایند ترمیم استخوان بهبود یابد. اگر فرایند جوش خوردن استخوان بیش‌ازحد طولانی شود، ممکن است بیمار به جراحی نیازمند گردد. ثابت‌شده در موارد تأخیر در جوش خوردگی استخوان، برخی از درمان‌های غیر جراحی می‌تواند فرایند ترمیم استخوان را شتاب بخشد، مانند: مگنت تراپی  ، شاکویو تراپی و در موارد بسیار خاص، درمان با اکسیژن پرفشار. نشان داده شده، میدان‌های الکترومغناطیسی از طریق پالس‌هایی با شدت کم (CEMP)، می‌توانند فرآیندهای ترمیم استخوانی را تسهیل نمایند. ب

برای بهره‌گیری از این روش، بیمار 45 دقیقه تا 1 ساعت  در روز بیمار باید از مگنت تراپی استفاده می نماید، البته الزامی ندارد که این درمان به‌صورت متوالی انجام شود، مثلاً بیمار می‌تواند در طول شب از این درمان استفاده نماید.

اثرات سودمند مگنت درمانی چیست و چه زمانی ظاهر می‌شود؟

مگنت درمانی غیرتهاجمی، آسان و بی‌صدا است. همچنین برای استفاده، بیماران نیازی به درآوردن لباس ندارند. اثرات مفید آن به پاتولوژی و پاسخ ذهنی بیمار بستگی دارد.

با قرار دادن اعضای بدن در برابر امواج مغناطیسی، می‌توان یک واکنش یونی و ملکولی ایجاد کرد که باعث تحریک فرآیندهای شیمیایی و افزایش فعالیت استئوبلاست ها برای ایجاد پل استخوانی (کالوس) در بدن و سپس استحکام بیشتر انها با تزریق بیشتر یون کلسیم در محل کالوس میگردد که باعث درمان دیر جوش خوردن استخوان ها می شود.

 

درمان جوش نخوردن استخوان

 

به عکس بالا توجه کنید, نتایج درمان جوش نخوردن استخوان با مگنت تراپی در فرد 59 ساله شگفت انگیز است :

  • ( a) : قبل از شروع جلسات مگنت تراپی که فاصله ی بین دو استخوان در محل شکستگی به وضوح دیده می شود
  • (b) : در طول دوره ی مگنت تراپی
  • (c) : در پایان دوره ی مگنت تراپی که کالوس تشکیا شده و فاصله ی بین دو استخوان که جوش خورده و به رنگ سفید دیده میشود

 

 

سؤالات رایج

برای به دست آوردن نتایج موردنظر چند جلسه مگنت درمانی ضروری است؟

به طور کلی حدود 15-20  جلسه برای مگنت درمانی برای درمان جوش نخوردن استخوان نیاز است. برای مشاهده ی کاهش علایم التهابی مانند کاهش درد و التهاب حدود ۲ هفته پس از شروع دوره درمانی کافی است. اما برای فعال شدن پاسخ بیولوژیکی مشاهده ی اثار افزایش تراکم استخوانی و فعال شدن حدود 4-6 هفته نیاز به تداوم دوره ی درمان می باشد.

موارد منع مصرف یا اقدامات احتیاطی در خصوص مگنت درمانی چه می‌باشد؟

به‌طورکلی ملاحظات احتیاطی و موارد منع مصرف مگنت تراپی محدود می‌باشند که به‌راحتی قابل‌شناسایی هستند. در مواردی مثل استفاده بیمار از ضربان‌ساز قلب، پمپ‌های انسولین و یا دستگاه‌های الکتریکی دیگر کاشته شده در بدن بیمار، نباید از مگنت درمانی استفاده شود. بهتر است افراد مبتلابه نئوپلاسم و زنان باردار تحت درمان مغناطیس درمانی قرار نگیرند، هرچند شواهد علمی محکمی در این خصوص وجود ندارد.

آیا مگنت درمانی می‌تواند عوارض جانبی داشته باشد، حتی در استفاده طولانی‌مدت؟

دستگاه‌های مگنت تراپی برای سال‌های زیادی است که مورداستفاده قرار می‌گیرند، گزارشی از عوارض منفی جانبی در طول درمان برای درمان جوش نخوردن استخوان و یا پس‌ازآن ارائه نشده است. آثار منتشرشده نشان می‌دهد عوارض جانبی احتمالی میدان‌های مغناطیسی که توسط این دستگاه ها  تولید می‌شوند، به ندرت اتفاق می افتد.

آیا در صورت استفاده از پروتزهای فلزی و یا ابزارهای ارتوپدی می‌توان از مگنت درمانی استفاده کرد؟

بله. در مواردی همچون استفاده از بریس‌های ارتوپدی، گچ و یا تثبیت‌کننده‌های خارجی و داخلی و حتی مفصل‌های مصنوعی که بیشتر از آلیاژهای تیتانیوم ساخته می‌شوند، (بدیهی است پس از ارزیابی توسط متخصص) می‌توان از مگنت درمانی بهره گرفت.

 

مطالعه سایر مقالات